ΠΡΟΣΟΧΗ: Ένας στους Δύο με ΠΟΛΛΑΠΛΟΥΣ ΣΠΙΛΟΥΣ κινδυνεύει από ΜΕΛΑΝΩΜΑ

 

Ένας στους δυο ανθρώπους, με πάνω από 100 δυσπλαστικούς σπίλους (ελιές), κινδυνεύει να αναπτύξει στη ζωή του κάποιας μορφής μελάνωμα!

Αυτό τόνισε η Ομότιμη Καθηγήτρια Δερματολογίας-Αφροδισιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ Σοφία Γεωργάλα, μιλώντας σε διάλεξη του  Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολεγίου Ελλάδας με θέμα: «Μελάνωμα: Αιτιολογία, Κλινικές Μορφές, Πρόληψη».

«Η οποιαδήποτε αλλαγή στη μορφή, στο χρώμα και το σχήμα ενός σπίλου θα πρέπει να μας οδηγήσει άμεσα στον δερματολόγο»

πρόσθεσε με έμφαση η κ Γεωργάλα εξηγώντας πως

«η έγκαιρη διάγνωση  του μελανώματος το κάνει ιάσιμο».

 

Κι αυτό γιατί σύμφωνα με επιστημονικά στατιστικά στοιχεία το μελάνωμα αποτελεί το 5% των νεοδιαγνωσθέντων νεοπλασμάτων και τη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο του δέρματος.

Το μελάνωμα ανευρίσκεται κυρίως στο δέρμα αλλά μπορεί να εμφανιστεί στους βλεννογόνους, τις μήνιγγες και τους οφθαλμούς.

Τα τελευταία 15 χρόνια παρουσιάζει συνεχώς αυξανόμενη επίπτωση κυρίως στην Αυστραλία, όπου έχουμε 50-60 νέες περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους. Στην Ελλάδααντίστοιχα έχουμε  4-5 νέες περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους.

Κυρίως προσβάλει:

➢    Tη λευκή φυλή

➢    Εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες (σπάνιο στην παιδική)

➢    Με μέση ηλικία διάγνωσης τα  55 χρόνια

➢    Τους Άνδρες στη ράχη 

➢    Τις Γυναίκες στα κάτω άκρα

Η θνησιμότητα  από το μελάνωμα, όπως ανέφερε η κ Γεωργάλα , τα τελευταία χρόνια είναι βραδύτερη σε σχέση με την επίπτωση  και αυτό οφείλεται στην ενημέρωση τωνπολιτών και την αλλαγή στις συνήθειες έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία , όπως επίσης  και στην πρωιμότερη διάγνωση.

 

        ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ  ΚΙΝΔΥΝΟΥ  ΜΕΛΑΝΩΜΑΤΟΣ

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες οι βασικοί παράγοντες που βοηθούν στην ανάπτυξη του μελανώματος είναι:

➢    Έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία

➢    Φαινοτυπικά χαρακτηριστικά

➢    Φωτότυποι κατά Fitzpatrick Ι και ΙΙ

➢    Μεγάλος αριθμός μελανοκυτταρικών ή ύπαρξη δυσπλαστικών σπίλων

➢    Ύπαρξη μεγάλων συγγενών σπίλων

➢    Ιστορικό προγενέστερου μελανώματος

➢    Οικογενειακό ιστορικό μελανώματος

➢    Κληρονομική μετάλλαξη στα γονίδια CDK4 και CDKN2A

➢    Μελαγχρωματική Ξηροδερμία

Μόνο το 30-40% των μελανωμάτων εμφανίζονται σε έδαφος προϋπάρχοντος σπίλου

 

                 KΛΙΝΙΚΕΣ   ΜΟΡΦΕΣ   ΜΕΛΑΝΩΜΑΤΟΣ

Οι μορφές με τις οποίες εμφανίζεται είναι:

➢    Επιφανειακώς επεκτεινόμενο. Αποτελεί το 60-70% των μελανωμάτων . Προκαλεί επίπεδη ή ελαφρώς διηθημένη βλάβη. Αναπτύσσεται συνήθως σε έδαφοςπροϋπάρχοντος σπίλου. Συχνότερο στην 4η και 5η δεκαετία ζωής

➢    Οζώδες .  Αποτελεί το 15-30% των μελανωμάτων. Είναι Οζίδιο με ταχεία ανάπτυξη. Αναπτύσσεται συνήθως de novo. Μέση ηλικία διάγνωσης η 6η δεκαετία ζωής