«Εγκληματίες Περιβάλλοντος»

 

Γράφει ο Βλάχος Σταμάτιος – Στυλιανός

«Το γεγονός πως ο άνθρωπος γνωρίζει το καλό και το κακό, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του σε σχέση με τα ζώα. Το γεγονός πως παρ’όλα αυτά, κάνει το κακό, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητα σε σχέση με τα ζώα.»   _ Mark Twain, What Is Man, 1906

Πριν από μερικούς μήνες ενημερώθηκα δύο δυσάρεστα και τραγικά συμβάντα που έλαβαν μέρος σε δύο πανέμορφα νησιά του συμπλέγματος των Κυκλάδων: την Ίο και τη Νάξο. Ειδικότερα στην Ίο, πυροβόλησαν και σκότωσαν στη παραλία Αγίας Θεοδότης μία μεσογειακή αρσενική φώκια Monachus monachus, τον Θεοδόση που ήταν η αγαπημένη φώκια – ατραξιόν. To συγκεκριμένο ζώο εκτελέστηκε με πυροβόλο όπλο, πιθανότατα την ώρα που ξεκουραζόταν στη παραλία. Στο νησί της Νάξου εντοπίστηκαν αποκεφαλισμένες δέκα θαλάσσιες χελώνες (αρκετά μεγάλος αριθμός) στη παραλία της Πλάκας, όπως διεμήνυσε ο σύλλογος για τη προστασία της θαλάσσιας χελώνας «ΑΡΧΕΛΩΝ».

 

Το συγκεκριμένο θέμα έχει πολλές προεκτάσεις και διαβαθμίσεις. Θα ξεκινήσω από τη φράση – απόφθεγμα που είχε πει ο γνωστός σε όλους μας Ινδός Ηγέτης Μαχάτμα Γκάντι: «Ο Πολιτισμός ενός έθνους διακρίνεται από τον τρόπο, με τον οποίο οι άνθρωποι συμπεριφέρονται στα ζώα». Αναμφισβήτητα, τα δύο αυτά βάναυσα κι εγκληματικά περιστατικά που πήραν χώρα σε αυτά τα δύο πανέμορφα νησιά είναι άξια αποδοκιμασίας, πρωτοφανούς σκληρότητας, άναρχου τρόπου νόησης των πραγμάτων και των καταστάσεων, εμφάνισης συμπλεγματικού τύπου ενεργειών, παραφροσύνη κι αποτελούν προσβολή των δικαιωμάτων των ζώων, αλλά και της ανθρώπινης υπόστασης και του Πολιτισμού που την διέπει.

 

Η έννοια του Πολιτισμού σε μία χώρα έχει να κάμει με τη πλήρη αντιδιαστολή προς οποιαδήποτε εκδήλωση συμπεριφοράς με έλλειψη βασικών ηθικών αρχών στη συνύπαρξη των ανθρώπων, σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό συγγραφέα και θεολόγο Γρηγόριο Νύσση όπου εντοπίζει, μελετάει και στοχοποιεί κυρίως τη συμπεριφορά των ανθρώπων σε μία κοινωνία. Έτσι λοιπόν, ο πολιτισμός δε πρέπει να είναι ασέβεια στο πρόσωπο των άλλων (ύβρις), δε πρέπει να είναι σκληρότητα (τραχύτης), αλλά ευαισθησία. Δε πρέπει να εκφράζει απαξίωση της συνύπαρξης, καθώς γίνεται αρωγός αμοιβαίας ειλικρίνειας κι ευγενικής έκφρασης. Η συμβολή του πολιτισμού έχει να κάμει με την αρμονική συμβίωση των ανθρώπων και καθορίζει το είδος και τη διαβάθμιση των σχέσεων μεταξύ τους και των σχέσεων με τα άλλα έμβια όντα και τη Φύση. Είναι φανερό ότι, πολιτισμός κατά το Γρηγόριο Νύσση σημαίνει μία ευγενή μορφή εκδήλωσης της κοινωνικότητας του ανθρώπου, η οποία κάλλιστα συνδυάζεται και με πνευματικά και ψυχικά χαρίσματα.

 

Αυτό έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τα αποτρόπαια, συμπλεγματικά και ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξαν εκείνοι οι «άνθρωποι» εις βάρος εκείνων των πανέμορφων κι απίστευτου φυσικού κάλλους θαλάσσιων πλασμάτων. Οι πράξεις τους αποδεικνύουν μία αρρωστημένη και ερεβική μεθοδολογία, όπου ξετυλίγουν το κουβάρι συμπλεγματικών πρακτικών και τεχνικών πάνω σε ανυπεράσπιστα θαλάσσια ζώα, με απώτερο σκοπό την ζοφερή ικανοποίηση και την προσωπική τους ακόρεστη τέρψη σε αυτό το μακάβριο θέαμα που οι ίδιοι ήταν φανατικοί πρωταγωνιστές άλλα και θεατές συνάμα. Δείχνουν με αυτές τις πρακτικές τους το έρεβος που επικρατεί στη νόησή τους, τον αλαζονικό τρόπο διασκέδασης που επιδεικνύουν, την έλλειψη ανθρωπιάς και κατανόησης της κοινωνίας, τη σκληρότητα και τη τραχύτητα της ψυχής τους, την χαώδη έλλειψη παιδείας, την ανισορροπία και διαστρέβλωση του δικού τους ψεύτικου πολιτισμού.

 

Η τοπική κοινωνία οφείλει να διαλευκάνει και να κατανοήσει τις συνθήκες που πραγματοποιήθηκαν οι συγκεκριμένες αρρωστημένες πράξεις, αλλά και τις ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες που πιθανό να υποστεί από άτομα που παραθερίζουν τους θερινούς μήνες, κυρίως οι τουρίστες από χώρες του εξωτερικού, οι οποίοι έχουν υπέρμετρη οικειότητα με το περιβάλλον, την έννοιά του, τους έμβιους οργανισμούς που ζουν σε αυτό και τη Φύση γενικότερα. Αποτελεί μία φρικιαστική κι ανάπηρη εικόνα σε αυτούς με πολλούς αρνητικούς συνειρμούς και αποτροπιασμό για τη συνολική εικόνα της Ελλάδας και του τουρισμού της. Ο τουρισμός αποτελεί μία τεράστια οικονομική και πολιτισμική επένδυση στον ελλαδικό χώρο (μία από τις κύριες πηγές εσόδων του ελληνικού κράτους), που όμως άνετα μπορεί να πληγεί από αυτές τις ζοφερές πρακτικές αυτών των ατόμων.

 

Μερίδιο ευθύνης φέρει και η ίδια η Πολιτεία, στο ποσοστό που της αναλογεί. Να μεριμνήσει για τη πλήρη κι άρτια εξάλειψη αυτού του ποταπού συμβάντος (όπως κι αρκετών άλλων που έχουν να κάνουν με τη βάναυση δολοφονία ανυπεράσπιστων ζώων), με όλες τις απαραίτητες και σχετικές διαδικασίες, εξαντλώντας τις υπάρχουσες νομοθεσίες, να έρθει σε επαφή και να συνεργαστεί με φορείς, όπως οι ΜΚΟ για να δημιουργήσουν ένα ικανό, ενιαίο πλαίσιο ετοιμότητας, προφύλαξης κι αντιμετώπισης περιστατικών βάναυσης κακοποίησης ζώων της χερσαίας και θαλάσσιας πανίδας, ιδιαίτερα εκείνα που χρήζουν άμεση προστασία (προστατευόμενα είδη βάσει ισχυόντων Διεθνών Πρωτοκόλλων και Συνθηκών). Να επιβάλλει παραδειγματική τιμωρία στους δράστες και να καταρτίσει σχέδιο Περιβαλλοντικής Πολιτικής (Environmental Policy) για άρτια ενημέρωση των πολιτών, των φορέων και των υπηρεσιών που υπάγονται στο συγκεκριμένο τομέα. Ανάπτυξη επιτελικού και μεθοδολογικού σχεδίου καινοτόμων πρακτικών του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη προστασία και την ολιστική διαχείριση της άγριας πανίδας.

 

Κλείνοντας, ο άνθρωπος ιδιαίτερα της σύγχρονης κοινωνίας και του πολιτισμού που διανύει, βρίσκεται σε μία ατέρμονη συναναστροφή κι εναγκαλισμό με τη νόηση, το πνεύμα του και την αρμονική του συνύπαρξη με συνανθρώπους κι έμβια όντα. Διερωτάται, παρατηρεί, μελετάει, εμπνέεται, επιχειρεί επαφή με τα θέλω και τα πρέπει του, βελτιώνει τον τρόπο επικοινωνίας πρωτίστως με τον εαυτό του (γνώθι σ’αυτόν), ώστε να κατορθώσει να ολοκληρωθεί ως άνθρωπος, ως ύπαρξη, ως οντότητα πάντα με γνώμονα το κοινό καλό, τη δικαιοσύνη, την ευγένεια κι ευπρέπεια, την αυτό-ολοκλήρωση, τη τάξη και τέλος την επαναφορά της κυριολεκτικής έννοιας του πολιτισμού και της παιδείας που διέπει αυτόν. Δίνει μάχες να μη δεχθεί την απληστία των εγώ του, τη λήθη και τη παραπλάνηση της ψυχής, του πνεύματος και της νόησής του. Ο άνθρωπος παλεύει για να γίνει και να επικρατήσει ως Άνθρωπος !

 


Βλάχος Σταμάτιος – Στυλιανός, MSc. Περιβαλλοντολόγος, διαχείριση ενέργειας & περιβάλλοντος, μέλος Οικολογικής Συνεργασίας Δήμου Παλαιού Φαλήρου ECO+