Έρανος Αγάπης από την ιερά Μητρόπολη

Προς τον Ι­ε­ρό Κλή­ρο και τους ευσε­βείς Χρι­στια­νούς της Ι­ε­ράς Μη­τρο­πό­λε­ώς μας

 

Αγα­πη­τοί μου α­δελ­φοί,

Η α­γί­α μας Εκ­κλη­σί­α με τους ύ­μνους της έχει ή­δη ξε­κι­νή­σει να προ­α­ναγ­γέλ­λει το κο­σμο­σω­τή­ριο και χαρ­μό­συ­νο γε­γο­νός της Γεν­νή­σε­ως του Κυ­ρί­ου μας Ιη­σού Χρι­στού.

Ό­χι, ό­μως, μό­νο η Εκ­κλη­σί­α, αλ­λά και ο εμ­πο­ρι­κός κό­σμος έ­χει κά­νει ε­πί­σης τις δι­κές του προ­ε­τοι­μα­σί­ες για την επι­κεί­με­νη ε­ορ­τή. Με τις στο­λι­σμέ­νες βι­τρί­νες των κα­τα­στη­μά­των προ­σπα­θεί να προ­σελ­κύ­σει το κα­τα­να­λω­τι­κό κοι­νό για να α­γο­ρά­σει δώ­ρα. Δώ­ρα που επι­κρά­τη­σε να προ­σφέ­ρου­με σε συγ­γε­νείς, φί­λους και γνω­στούς μας.

Ωστόσο, χρει­ά­ζε­ται ι­δι­αί­τε­ρη προ­σο­χή. Και χρει­ά­ζε­ται προ­σο­χή, για­τί υ­πάρ­χει ο κίν­δυ­νος αν μεί­νου­με μό­νο στην αν­ταλ­λα­γή δώ­ρων, να αλ­λοι­ω­θεί το ου­σι­α­στι­κό νό­η­μα της ε­ορ­τής των Χρι­στου­γέν­νων. Να ε­πι­κυ­ρι­αρ­χή­σει σε μί­α εκ­κλη­σι­α­στι­κή ε­ορ­τή το πνεύ­μα της κα­τα­νά­λω­σης. Τα Χρι­στού­γεν­να να γί­νουν ένα α­πλό εμ­πο­ρι­κό γε­γο­νός.

Ποι­ό εί­ναι το κεν­τρι­κό νό­η­μα της εορ­τής που δεν πρέ­πει να λη­σμο­νού­με; Εί­ναι η ά­πει­ρη α­γά­πη του Θε­ού για τον άν­θρω­πο. Μια α­γά­πη που κα­τα­κλύ­ζει την ύ­παρ­ξή μας, α­φού με την Ε­ναν­θρώ­πη­ση του Κυ­ρί­ου Ι­η­σού ε­λευ­θε­ρω­θή­κα­με α­πό το πυ­κνό σκο­τά­δι της α­μαρ­τί­ας και ο­δη­γη­θή­κα­με στο α­λη­θι­νό φως. Αυ­τή η χα­ρά της α­πε­λευ­θέ­ρω­σής μας από την α­μαρ­τί­α και αυ­τό το Φως εί­ναι τα δώ­ρα που μας προ­σφέ­ρει ο Χρι­στός με την ε­λευ­σή Του στον κό­σμο.

Δώρα, λοι­πόν, για ό­λους· για συγ­γε­νείς, φί­λους και γνω­στούς. Και στον Χρι­στό; Τι δώρο θα προ­σφέ­ρου­με ή μάλ­λον τι δώ­ρο θα Του αν­τα­πο­δώ­σου­με; Θα Του προ­σφέ­ρου­με την α­γά­πη μας προς τον συ­νάν­θρω­πό μας.

 


Αυτό α­κρι­βώς το χρέ­ος α­γά­πης προς τον πλη­σί­ον υ­πη­ρε­τεί και ο ΕΡΑΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ, που κά­θε χρό­νο δι­ορ­γα­νώ­νει η Εκ­κλη­σί­α μας και φυ­σι­κά και η Μη­τρό­πο­λή μας. Έ­τσι λοι­πόν, συ­νερ­γεί­α α­πό ε­θε­λόν­τρι­ες κυ­ρί­ες των Ε­νο­ρι­ών μας θα σας ε­πι­σκε­φτούν στα σπί­τια και στα κα­τα­στή­μα­τά σας α­πό τις 10 έ­ως και τις 17 Δε­κεμ­βρί­ου και θα σας πα­ρα­κα­λέ­σουν να στη­ρί­ξε­τε την ι­ε­ρή αυ­τή προ­σπά­θεια.


 

Με το πο­σό που θα προ­σφέ­ρε­τε, ό­ποι­ο κι αν είναι αυ­τό, α­νά­λο­γα με τις οικο­νο­μι­κές σας δυ­να­τό­τη­τες, μι­κρό ή με­γά­λο, θα βο­η­θή­σε­τε:

  • Τους συ­νάν­θρω­πους μας που, λό­γω και της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, κα­τα­φεύ­γουν κα­θη­με­ρι­νά στα συσ­σί­τια των Ε­νο­ρι­ών μας.

 

  • Τις πο­λύ­τε­κνες οι­κο­γέ­νει­ες, που με έ­να πο­λύ χα­μη­λό ει­σό­δη­μα προ­σπα­θούν να κα­λύ­ψουν τις ποι­κί­λες α­νάγ­κες τους.

 

  • Τους ά­νερ­γους, που στε­ρούν­ται πολ­λές φο­ρές και τα στοι­χει­ώ­δη.

 

  • Τους αρ­ρώ­στους, που δεν έ­χουν τη δυ­να­τό­τη­τα να α­γο­ρά­σουν τα φάρ­μα­κά τους.

 

  • Τους σπου­δα­στές μας, που χρει­ά­ζον­ται τη στή­ρι­ξή μας, γι­ά νά συ­νε­χί­σουν τίς σπου­δές τους.

Ό­λοι αυτοί και πολ­λοί άλ­λοι α­να­ξι­ο­πα­θούν­τες συ­νάν­θρω­ποί μας πε­ρι­μέ­νουν τη δι­κή μας βο­ή­θεια και συμ­πα­ρά­στα­ση.

* * *

Τρέ­φου­με βέ­βαι­η την ελ­πί­δα, ό­τι, ό­πως πάν­το­τε, με χα­ρά και προ­θυ­μί­α θα α­νοί­ξε­τε την καρ­διά σας και την πόρ­τα του σπι­τιού σας και θα συμ­βά­λε­τε στην ε­νί­σχυ­ση και α­να­κού­φι­ση των α­δελ­φών μας.

Εκ­φρά­ζω σέ ό­λους σας τις θερ­μές μου ευ­χα­ρι­στί­ες για τον πλού­το των ευ­γε­νών αι­σθη­μά­των σας.

Η ευ­λο­γί­α του Θε­ού να εί­ναι πάν­το­τε μα­ζί σας και με τις οι­κο­γέ­νει­ές σας, και με υ­γεί­α και χα­ρά να ε­ορ­τά­σε­τε τη γέν­νη­ση του Κυ­ρί­ου μας.

 

Με πα­τρι­κή αγά­πη και θερ­μές ευ­χές

Ο Επί­σκο­πός σας

†  Ο  ΝΕ­ΑΣ ΣΜΥΡ­ΝΗΣ ΣΥ­ΜΕ­ΩΝ